Przedszkole Miejskie nr 17
w Gorzowie Wlkp.
 
jesteś tu: strona główna
szukaj:
Powiadom znajomego
Jeżeli znasz kogoś, kogo może zainteresować ta strona, powiadom go o niej.

Twoje imię/nazwisko/pseudonim



Adres e-mail znajomego



 
 

 
 
„KOCI
MISZ – MASZ”
 
 Dla Mamy i Taty! 

Jesteś cudem

Jesteś cudem
 
Jesteś cudem
-czego uczyć dzieci
– wg. Pablo Picasso
 
 
Każda chwila życia jest nowym i unikalnym momentem we wszechświecie,
takim, który nigdy się nie powtórzy.
A czego my uczymy nasze dzieci?
Uczymy je, że dwa dodać dwa to cztery a stolicą Francji jest Paryż.
Kiedy zaczniemy je uczyć także tego, kim są?
Trzeba mówić każdemu z nich: Czy wiesz kim jesteś?
Jesteś cudowny.
Jesteś wyjątkowy.
Przez wszystkie lata odkąd istnieje świat nie było drugiego takiego dziecka jak ty. Twoje ręce, twoje nogi, twoje zdolne palce, sposób w jaki się poruszasz...
Możesz stać się Szekspirem, Michałem Aniołem, Bethovenem.
Masz wszelkie zdolności, żeby tak się stało. Tak, jesteś cudem.
I kiedy rośniesz, czy mógłbyś zranić kogoś drugiego, kto jest tak jak ty, cudowny?
Trzeba pracować nad tym, my wszyscy musimy pracować, żeby czynić świat takim, by był wart naszych dzieci.
 

Dzieci słyszą, co mówimy widzą, co robimy!

Dzieci słyszą, co mówimy widzą, co robimy!
 
Jak wykształcić u dziecka
umiejętności mediacyjne
    
Żyjemy w świecie pełnym agresji i podejrzliwości, w którym niejednokrotnie zatracają się takie wartości jak: wyrozumiałość, szacunek dla przekonań drugiej osoby czy umiejętność porozumienia i współpracy, mimo różnych dążeń i oczekiwań. Coraz częściej w rozmaitych sytuacjach kryzysowych poddaje się pod rozwagę konieczność kształtowania umiejętności mediacyjnych od najmłodszych lat.
 

Thomas Gordon

Thomas Gordon
 
WYCHOWANIE BEZ PORAŻEK
Thomas Gordon
 
Książka – drogowskaz na całe życie. To nie tylko odpowiedź na mnóstwo pytań związanych z odpowiedzialnym rodzicielstwem, ale także lektura mobilizująca do podsumowania nas samych, naszych zachowań w różnych sytuacjach, naszych przemyśleń, wniosków.

To weryfikacja naszych umiejętności komunikowania się nawet z samymi sobą.
I to jest w tej książce najbardziej niesamowite: czytając widać wszystko jak na dłoni: jacy jesteśmy naprawdę, jak reagujemy w różnych sytuacjach, czy potrafimy opanować nerwy, strach, emocje. Człowiek po prostu siada i nie może uwierzyć, że do tej pory nie uświadamiał sobie tylu błędów, które popełniał. Ale dalej jest jeszcze ciekawiej: w miarę czytania człowiek znajduje rozwiązanie – „przepis” na swoje życie i to jest prawdziwy sukces.
Polecam Rodzicom w każdym wieku i na każdym etapie życia. To książka, do której wracam ilekroć mam jakiekolwiek wątpliwości i pytania jak być lepszym. Z tej serii ukazały się: Wychowanie bez porażek w szkole, Wychowanie bez porażek wpraktyce.

Rozwój dziecka

Rozwój dziecka
 
 
Charakterystyka
rozwoju dziecka
w wieku przedszkolnym
 

Wiek przedszkolny w wielkim stopniu rzutuje na rozwój oraz na przyszłe losy człowieka.
Jest to okres w życiu dziecka, który poprzedza rozpoczęcie nauki szkolnej. W Polsce przypada on na wiek pomiędzy trzecim a szóstym rokiem życia. Dziecko wówczas przygotowuje się do rozpoczęcia nauki, a zatem do podejmowania obowiązków, wynikających z pełnienia roli ucznia. Rozwój dziecka w tym wieku jest bardzo dynamiczny zależny od różnorodnych procesów zachodzących w organizmie dziecka zarówno fizycznych jak i psychicznych. Dlatego też nauczyciel, który podejmuje się pracy z małym dzieckiem musi posiąść wiedzę na temat jego rozwoju i osobowości. Nie może być to wiedza wybiórcza ale taka, która pozwoli na poznanie dziecka, jego potrzeb oraz stworzy odpowiednie warunki ku jego dalszemu rozwojowi.
 

Dzieci Nowej Ery

Dzieci Nowej Ery
 
Dzieci Nowej Ery
Dzieci Kryształowe i Indygo
 
 
tekst opracowano m.in. na podstawie książek i artykułów
Lee Carrolla, Jan Tober oraz dr Doreen Virtue
 
O co chodzi z tymi dziećmi?
 
Rodzice, pedagodzy, psycholodzy, lekarze i wiele innych osób, mających stały kontakt z dziećmi zauważa, że dzisiejsze dzieci są inne niż jeszcze trzydzieści lat temu. Różnice zauważalne są nie tylko w ich zachowaniu, które jest przecież jedynie odzwierciedleniem ich głębszej odmienności, ale przede wszystkim w warstwie psychicznej, emocjonalnej i duchowej. Kierują się innymi potrzebami, inaczej czują i mają inne cele życiowe i duchowe. Przychodzą na świat po to, by wskazać wszystkim kierunek rozwoju ludzkości. Rodzice i inni dorośli, z którymi te dzieci się stykają, często nie rozumieją ich potrzeb i usiłują wtłoczyć je w stare systemy i struktury społeczne, polityczne, prawne i edukacyjne. Niestety, również same Dzieci Indygo najczęściej niewiele rozumieją z tego, kim są. Przeczuwają tylko, że są inne niż większość ludzi, a wiele z nich czuje się tu "nieswojo", zupełnie jakby były z innej planety. Zanim więc one wskażą nam kierunek, najpierw same wymagają pomocy, uwagi i wsparcia, żeby dzięki swym wrodzonym darom mogły zająć się swym celem życiowym, na realizacji którego wszyscy skorzystamy.
 
Inne i różne
 
Wśród Dzieci Nowej Ery wyróżnia się dwie główne grupy: Dzieci Kryształowe i Indygo. Jedne i drugie są niezwykle wrażliwe, posiadają zdolności parapsychiczne i mają ważne cele do zrealizowania na Ziemi, choć są to cele inne w przypadku każdej z tych grup, a ich realizacja odbywa się za pomocą odmiennych środków.
 

Bądź moim przyjacielem!

Bądź moim przyjacielem!
 
 
JEŚLI CHCESZ BYĆ
PRZYJACIELEM
WŁASNEGO DZIECKA…
 
 
Pamiętajmy, że dobrzy, wspierający dziecko rodzice:
·     Mówią o swojej miłości do dziecka i okazują ją gestami, nie tylko wtedy, gdy ono domaga się deklaracji.
·     Są dumni z dziecka.
·     Stwarzają poczucie bezpieczeństwa przez swoją obecność fizyczną, nie krzyczą, nie biją, nie ranią uczuć krytyką, oceną, niesprawiedliwością.
·     Przytulają, głaszczą, noszą na barana.
·     Słuchają z uwagą.
·     Są sobą, nie udają przed dzieckiem innych niż są ( np. mówią o swoich słabościach, co lubią, czego nie lubią).
·     Są tolerancyjni – rozumieją, że dziecko ma swoje indywidualne potrzeby.
·     Dostrzegają uczucia dziecka i akceptują płacz, złość, spontaniczną radość.
·     Akceptują dziecko z jego płcią, urodą, defektami, ale ganią za złe zachowanie.
·     Kierują się jasnymi dla dziecka normami i regułami, są konsekwentni.
·     Zauważają i odpowiednio reagują na etapy rozwojowe dziecka, nie wymagając za dużo od małego, a dając coraz więcej samodzielności dużemu.
·     Nie przeszkadzają w spontanicznej aktywności dziecka, np. akceptują, gdy dwulatek wspina się po drabinie, pozwalają biegać starszemu, mimo, że się spoci, korzystają z okazji bycia razem, gdy sześciolatek garnie się do pomocy w kuchni.
·     Nie karzą dziecka, gdy sama sytuacja niesie karę, chwalą za pracę i dobre chęci, a nie tylko za końcowy efekt.

Bądź mądrym Rodzicem!

Bądź mądrym Rodzicem!
 
DEKALOG
MĄDREGO RODZICA
 
 
 
 
 
NIE SKRACAJ OKRESU DZIECIŃSTWA przez ograniczanie dziecku czasu na zabawę, spotkania z kolegami, odpoczynek. To sprzyja zdrowiu i uspokaja psychikę. Zajęcia dodatkowe planuj tak, by nie przeciążać ucznia nadmiarem obowiązków.
 
DOSTRZEŻ I POCHWAL każdy oryginalny pomysł dziecka – to je zachęci do twórczej pracy. Krytykuj oszczędnie i zasłużenie. Unikaj porównywania do innych dzieci.
 
STARAJ SIĘ JE UCZYĆ DOBRYCH, BEZKONFLIKTOWYCH RELACJI z rówieśnikami i osobami dorosłymi, pokazuj mu przykłady takich zachowań, tłumacz, dlaczego tak właśnie należy się zachować.
 
OKAZUJ MU, ŻE Z OPTYMIZMEM PATRZYSZ NA JEGO PRZYSZŁOŚĆ ,zapewnij, że zawsze może na ciebie liczyć. Będzie czuło twoje psychiczne wsparcie i chętniej usłucha ewentualnych rad.
 
NIE NISZCZ INDYWIDUALNOŚCI swojego dziecka, musisz zrozumieć, że jest ono odrębnym człowiekiem. Nie obarczaj go swoimi niezrealizowanymi marzeniami. To tylko tobie się wydaje, że wiesz lepiej, czego pragnie twoje dziecko. Zamiast zniechęcać je do realizowania własnych pragnień i planów, doradzaj, jak je urzeczywistnić, i staraj się mu w tym pomóc.
 
UCZ DZIECKO, że nie zawsze musi być górą w kontaktach z innymi ludźmi. Wytłumacz, że lepiej być skutecznym, niż mieć przewagę.
 
NIE WYRĘCZAJ GO WE WSZYSTKIM. Musi doświadczyć na własnej skórze swoich wyborów i ich konsekwencji, nawet jeśli czasem są dla niego nieprzyjemne.
 
ZNIECHĘCAJ DO ŚLEPEGO ULEGANIA MODZIE. Pokazuj, że prawdziwa atrakcyjność człowieka ma niewiele wspólnego z jego powierzchownością, a znacznie więcej ze sposobem bycia, kreatywnością, pogodą ducha, umiejętnością okazywania pozytywnych uczuć.
 
NIE GDERAJ. Jeśli będziesz zamęczać dziecko nieustannymi wymówkami, będzie udawać głuchego.
 
Pamiętaj, że CZAS POŚWIĘCONY DZIECKU oraz autentyczne zainteresowanie jego sprawami są o wiele cenniejsze od drogiej zabawki, ubrania czy najbardziej nawet atrakcyjnego prezentu.

Własna wartość dziecka!

Własna wartość dziecka!
Jak kształtować zdrowe poczucie
własnej wartości u dzieci?
 
Najlepszą rzeczą w jaka możemy wyposażyć swoje dziecko przed pójściem do szkoły, jest poczucie własnej wartości. Wiara we własne siły pozwoli mu zaakceptować przejściowe niepowodzenia i nie zniechęcać się, próbować jeszcze raz.
 
  1. Zauważaj wysiłki. Twoje dziecko uczy się przez cały czas, często musi     wykonać zadanie kilka razy by uzyskać zamierzony efekt. Zwykła uwaga typu: ”Ojej, jak Ty ciężko pracujesz” może bardzo zmotywować malucha do      dalszych prób.
  2. Nie oceniaj „Jesteś złym dzieckiem” po takim komentarzu dziecko może pomyśleć, że skoro jest złe, to i tak nie ma żadnego sensu zachowywać się grzecznie. Nie oceniaj dziecka, ale jego zachowanie: „Sprawiasz krzywdę Twojej siostrze, nie pochwalam takiego zachowania”.
  3. Wyrażaj uczucia słowami i czynami: „Dziękuję Ci, że mi pomogłeś sprzątać, mamy teraz czas, żeby razem poczytać Twoją ulubioną bajeczkę”.
  4. Zaangażuj dziecko do pomocy w codziennych obowiązkach. Pozwól maluchowi pozamiatać, wynieść śmieci, wymieszać ciasto czy wytrzeć kurze.

Bunt Twojego dziecka!

Bunt Twojego dziecka!
 
GDY DZIECKO SIĘ BUNTUJE….
 
 
·    Zachowaj zimną krew. Jeśli zdołasz zapanować nad swoimi emocjami to już połowa sukcesu.
·     Mów spokojnym tonem. Wtedy masz większą szansę na to, że dziecko zrozumie Twoje słowa.
·     Nigdy nie szarp i nie krzycz. W ten sposób na pewno nie uspokoisz dziecka.
·     Staraj się dziecko przytrzymać. Mocno przytul je do siebie aż do momentu, kiedy osłabnie jego fizyczny opór.
·     Zaproponuj jakiś ruch. Jeśli razem poskaczecie lub potupiecie, to pomoże rozładować napięcie
·     Nie zostawiaj dziecka samego. Ono w takiej chwili bardzo Ciebie potrzebuje.
·     Bądź stanowcza i nie ustępuj. Dziecko musi wiedzieć, że złość nie jest sposobem na wyegzekwowanie zachcianki.
·     Nie karz za napad złości.

Obawy i lęki dziecka.

Obawy i lęki dziecka.
 
Jak pomóc dziecku pokonać lęk?
 
 
Uczucie strachu jest w życiu bardzo potrzebne, ponieważ sygnalizuje nam, że jesteśmy w niebezpieczeństwie. Dzieci mają jednak tendencję do wyolbrzymiania swoich obaw i często panicznie boją się nie realnych wyimaginowanych rzeczy lub stworów, ciemnych pokojów. Takie lęki mogą im pomóc pokonać tylko rodzice.
 
  1. Nigdy nie wyśmiewaj się z tego czego boi się Twoje dziecko. Unikaj uwag typu: „Ale z Ciebie głuptas, przecież nie ma się czego bać”
  2. Dowiedz się, czego dokładnie boi się Twoja pociecha. Wypytaj o jak największa liczbę szczegółów. Rozwiązanie będzie zależało od tego, jak Twoje dziecko sprecyzuje swoje lęki. Jeżeli boi się ciemności może wystarczy zapalenie lampki na noc. Jeszcze lepsze efekty daje przebywanie razem w ciemnym pokoju, aby dziecko mogło oswoić się z widokiem rzeczy w ciemności, poblaskami światła, cieniami sprzętów, ruszającymi się odbiciami świateł przejeżdżających samochodów itp. Należy wiele o tym z dzieckiem rozmawiać, wyjaśnić mu owe zjawiska lub opowiadać na ich temat pogodne bajki.
  3. Poczytaj dziecku książeczki o jego rówieśnikach, którzy kiedyś bali się tego samego. Historie te bardzo skutecznie rozwiewają dziecięce strachy oraz dają dziecku poczucie, że nie jest osamotnione w swoich przeżyciach.
  4. Unikaj „zarażania” dziecka swoimi obawami. Zupełnie normalne jest, że drżysz o swoje dziecko, za każdym razem kiedy próbuje czegoś nowego, ale nie daj tego po sobie poznać. Jeżeli jednak zarazisz je swoimi lękami zamkniesz mu możliwość rozwoju.

Zachowanie dziecka

Zachowanie dziecka
 
Zachowanie
w domu a w przedszkolu!
 
Dlaczego nasze dzieci są inne w domu, a inne w przedszkolu?
 
 
 
Czasami w trakcie rozmów indywidualnych nauczycielki z rodzicami wychodzi na jaw, że dziecko zupełnie inaczej zachowuje się w domu a inaczej w grupie przedszkolnej. Okazuje się bowiem, że dziecko ciche i spokojne w domu – w przedszkolu nie chce podporządkować się grupowym zasadom. Bez przerwy protestuje albo zaczepia inne dzieci. Bywa też odwrotnie; mama nie może się nadziwić, że jej dziecko słucha pani, grzecznie się bawi, chętnie pomaga pani i innym dzieciom, sprząta po sobie zabawki! W domu natomiast – nie ma na niego sposobu.
 
 
Ostatnio dodane zdjęciawięcej ...
Losowe zdjęcia z galeriiwięcej ...